Amerykański remake azjatyckiego kina

Witam!

Dziś, ponownie powracam do was z porcją filmów. Tym razem nie będą to rekomendacje, a zestawienie amerykańskich hitów z ich azjatyckimi oryginałami. Pewnie większość z nich, będzie znajoma, lecz mam nadzieję, że znajdzie się tytuł, który was zaskoczy. Wpis będzie dość długi, ale mam nadzieję, że nie nudny. Przed wami 26 tytułów.

Miłego czytania i oglądania.

 USA: The Grudge (2004r.)
Japonia: Ju-On: The Grudge (2003r.)

Reżyserem obu wersji jest Japończyk, Takashi Shimizu.
Ju-On: The Grudge (lub w polskiej wersji, Klątwa Ju-On), była poprzedzona dwiema produkcjami pod tytułem Ju-On i Ju-On 2 (obie produkcje ukazały się w 2000 roku na video). Następnie w 2003 roku, ukazały się dwa filmy, Ju-On: The Grudge i Ju-On: The Grudge 2. W 2004 roku powstała amerykańska wersja pod tytułem The Grudge, kolejna część, czyli The Grudge 2 ukazała się dwa lata później, czyli w 2006 roku. Wersja japońska doczekała się trzeciej części, która weszła do kin w 2008 roku.

Tak więc, chronologicznie:

  • 2000r. - Ju-on
  • 2000r. – Ju-on 2
  • 2003r. – Klątwa Ju-on
  • 2003r. - Klątwa Ju-on 2
  • 2004r. - The Grudge – Klątwa
  • 2006r. - The Grudge – Klątwa 2
  • 2008r. – Klątwa Ju-on 3

 USA: The Ring (2002r.)
Japonia: Ringu (jap. リング) (1998r.)

Ringu nie trzeba przedstawiać. Tytuł oklepany i bardzo dobrze znany. Podstawą do scenariusza japońskiej wersji filmu była książka Kōji’ego Suzuki o tym samym tytule, jednak istnieje wiele rozbieżności pomiędzy filmem, a książką.
Ring (w polskiej wersji The Ring: Krąg) jest najbardziej dochodowym horrorem w historii japońskiej kinematografii. Doczekał się kontynuacji The Ring: Krąg 2, Spirala oraz The Ring: Krąg – Narodziny, wcześniej wspomnianego, amerykańskiego remake’u The Ring z Naomi Watts w roli głównej, koreańskiego remake’u Ring Virus oraz gier i mang na jego podstawie.

Japońska wersja została wyreżyserowana przez Hideo Nakatę, natomiast remake przez Gore’a Verbinskiego.

USA: Oldboy (2013r.)
Korea Południowa: Oldeuboi (kor. 올드보이) (2003r.)

Oldboy (w romanizacji Oldeuboi) to koreański dramat sensacyjny z roku 2003 w reżyserii Park Chana-wooka, oparty na japońskiej mandze (napisana przez Garona Tsuchiyę, ilustrowana przez Nobuakę Minegishi) pod tym samym tytułem. Film stanowi drugą część „trylogii zemsty”.
Zaledwie dwa lata po wejściu do kin, Oldboy doczekał się już remake’u pod tytułem „Zinda”, który powstał w Bollywood. Amerykańska wersja, została wydana w 2013 roku, pod nazwą Oldboy (w Polsce Oldboy: Zemsta jest cierpliwa), wyreżyserowana przez Spike’a Lee i jest określana mianem thrillera. W remake’u zobaczymy znanego Samuela L. Jacksona.

A więc kolejność to:

Japońska manga (1996r.) -> Koreański dramat sensacyjny (2003r.) -> Amerykański thriller (2013r.)

 USA: Dark Water (2005r.)
Japonia: Honogurai mizu no soko kara (jap. 仄暗い水の底から) (2002r.)

Reżyserem japońskiego oryginały jest Hideo Nakata, który jest również reżyserem wyżej wspomnianego Ringu. Amerykańska wersja (w Polsce pod tytułem Dark Water – Fatum) została natomiast wyreżyserowana przez Waltera Sallesa. Pan Nakata pomagał również podczas tworzenia scenariusza obu wersji, oryginału i remake’u.

USA: Mirrors (2008r.)
Korea Południowa: Geoul sokeuro (kor. 거울속으로) (2003r.)

Angielska nazwa koreańskiej wersji to Into The Mirror. Oryginał wyreżyserowany przez Seong-ho Kim’a, w 2008 roku doczekał się amerykańskiej wersji w reżyserii Alexandre Aja. Początkowo wersja amerykańska miała być dużo bardziej zbliżona do oryginału, lecz gdy reżyser zobaczył scenariusz stwierdził, że chce nakręcić coś straszniejszego. Oryginał jest przeznaczony dla widowni 15+, natomiast remake już dla 18+.

Z powodu licznych zmian, które wprowadził Alexandre tytuł nie został zachowany, lecz zmieniony na Mirrors.

USA: Bangkok Dangerous (2008r.)
Tajlandia: Bangkok Dangerous (1999r.)

Pomiędzy tymi dwoma tytułami występują dość znaczące różnice. Przykładowo już samej postaci głównego bohatera. Podobno amerykańska wersja, pomimo Nicolasa Cage’a jest beznadziejna w porównaniu do oryginału. Najwidoczniej reżyserowie (Danny Pang i Oxide Pang Chun) się nie postarali. Sami sobie ustawili zbyt wysoko poprzeczkę. Tak, sami sobie. Obie wersje zostały wyreżyserowane przez braci Pang.
Tajlandzka wersja tytułu to: บางกอกแดนเจอรัส เพชฌฆาตเงียบ อันตราย.

USA: Last Man Standing (1996r.)
Japonia: Yojinbo (jap. 用心棒) (1961r.)

Walter Hill, reżyser i scenarzysta Ostatniego Sprawiedliwego, inspirowanego Strażą Przyboczną Akiry Kurosawy (uznawanego za jednego z najwybitniejszych reżyserów klasycznego japońskiego kina).
Amerykanie z dawnej Japonii pokazanej w filmie Kurosawy zrobili teksańską wioskę, trzymaną w ryzach przez gangsterów, z którymi Bruce Willis (Toshiro Mifune w japońskiej wersji) chce się rozprawić. Ciekawie przeniesione realia. W tle zobaczymy jeszcze Christophera Walkena.

Akira Kurosawa wraz z Ryuzo Kikushimą tworzyli scenariusz do Straży Przybocznej.

USA: Shall We Dance? (2004r.)
Japonia: Shall we ダンス? (1996r.)

Shall We Dance? … co tu dużo mówić. Peter Chelsom reżyserując i Audrey Wells, pisząc scenariusz, bardzo się postarali, ponieważ fabuła jest identyczna. Jedyna różnica to realia, tu Japonia, tam USA. Najwidoczniej Masayuki Suo bardzo dobrze sprawił się w roli reżysera i scenarzysty, skoro Amerykanie nie musieli nanosić wielu poprawek.

Shall We Dance? w amerykańskiej wersji to taka mała plejada gwiazd. Richard Gere (główny bohater), Jennifer Lopez (główna bohaterka), Susan Sarandon, Stanley Tucci i Richard Jenkins, same znajome twarze!

USA: The Lake House (2006r.)
Korea Południowa: Il Mare (kor. 시월애, Siwoare) (2000r.)

Spodziewaliście się tego? Prawie nikt nie kojarzy ze sobą tych dwóch filmów (fakt faktem, że azjatyckie kino nie jest aż tak popularne na innych kontynentach). Różnice są, ale łatwiej dostrzec tutaj podobieństwo.
W rolach głównych w oryginale Ji-hyun Jun (The Thieves i You Came From the Stars) i Jung-Jae Lee, natomiast w amerykańskiej wersji dobrze znani Keanu Reeves (Matrix) i Sandra Bullock.

Reżyserami obu filmów są mężczyźni, oryginał reżyserował Hyun-seung Lee (scenariusz Ji-na Yeo i Eun-jeong Kim I), a remake Alejandro Agresti (scenariusz David Auburn).

USA: The Departed (2006r.)
Hong Kong: Infernal Affairs (chin. 無間道, Mou gaan dou) (2002r.)

Niektórzy zachwycali się fabułą The Departed (w Polsce pod tytułem Infiltracja). Szkoda tylko, że tak naprawdę Amerykanie nie wpadli na nią sami, a w dużym stopniu oparli się na solidnej podstawie oryginału z Hong Kongu.
Oryginał został wyreżyserowany przez Wai-keung’a Lau i Alana Mak. Scenariusz remake’u został napisany przez tych samym scenarzystów co oryginału, czyli Alana Mak (również reżyser oryginału) i Felixa Chonga, z pomocą Williama Monahana, następnie film wyreżyserował Martin Scorsese.

W amerykańskiej wersji filmu, zobaczymy bardzo znane twarze, takie jak: Leonardo DiCaprio, Matt Damon, Jack Nicholson, Mark Wahlberg, Vera Farmiga i Anthony Anderson.

Infernal Affairs (w Polsce Infernal Affairs: Piekielna gra) okazał się wielkim hitem w Azji. Zdobył ogromną popularność i doczekał się kontynuacji (Infernal Affairs 2 i Infernal Affairs 3).

USA: Hachi: A Dog’s Tale (2009r.)
Japonia: Hachiko monogatari (jap. ハチ公物語) (1987r.)

Historia Hachiko wydarzyła się naprawdę, dlatego ciężko nazwać amerykańską wersję remake’iem  Hachiko monogatari. Japońska wersja podobno w bardzo niewielkim stopniu odbiega od rzeczywistości, natomiast amerykańska jest dość silnie sfabularyzowana, pomimo, że oba scenariusze napisała ta sama osoba, czyli Kaneto Shindo (przy amerykańskiej pomagał Stephen P. Lindsey).

Amerykanie ponownie nie oszczędzali w sławnych nazwiskach. Ponownie pojawia się Richard Gere (Shall We Dance?)- w roli głównego bohatera, lecz zobaczymy też gwiazdę japońskiego kina, Cariego-Hiroyuki Tagawa. No i na dodatek Joan Allen, jako żona głównego bohatera.

Reżyserem amerykańskiej wersji był Lasse Hallström, a japońskiej Seijiro Koyama.

USA: The Uninvited (2009r.)
Korea Południowa: Janghwa, Hongryeon jeon (kor. ) (2003r.)

Oryginalny film oparty jest na koreańskiej legendzie o dwóch siostrach. Jee-woon Kim, jako pierwszy wpadł na pomysł przełożenia tej historii na film. Został reżyserem i scenarzystą. Kilka lat później DreamWorks kupił prawa do remake’u. Reżyserem amerykańskiej wersji zostali bracia Guard (Charles i Thomas), scenariusz opracowali Craig Rosenberg, Carlo Bernard i Doug Miro.

USA: My Sassy Girl (2008r.)
Korea Południowa: Yeopgijeogin geunyeo (kor. 엽기적인 그녀) (2001r.)

Jae-young Kwak wyreżyserował oryginał Kłopotów z Blondynką, jak również napisał  scenariusz do tego filmu. Gdy Mirovision sprzedało Amerykanom prawa do nakręcenia remake’u Jae-young Kwak pomógł Victorowi Levin napisać scenariusz do amerykańskiej wersji, którą następnie Yann Samuell wyreżyserował.

Na koniec jeszcze kilka tytułów, których prawa do remake’u Azja sprzedała Amerykanom.

Oasis (2002r.)
Ajeossi (2010r.)
The Chaser (2008r.)
Driving with My Wife’s Lover (2006r.)
My Wife is a Gangster (2001r.)
Thirst (2009r.)

A plakat z 47 roninów, nie jest wstawiony tutaj bez powodu.
Film bazuje na japońskiej legendzie, która doczekała się nawet ekranizacji:
47 mieczy zemsty. Upadek zamku Ako (1978r.) i 47 wiernych samurajów (1962r.).

Ale o tym filmie, będzie kiedy indziej. Na razie dziękuję za uwagę.

mema

źródła i inspiracje:
Gazeta.pl ; Off the Great Wall ; Filmweb ; AsianWiki

About mema

Główny administrator bloga Wakai-Team. Tyskiej grupy badaczy Dalekiego Wschodu.
This entry was posted in Bez kategorii. Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>