Tanabata, czyli bambus, kosmos i Japonia.

Tanabata (jap. 七夕) – święto japońskie, obchodzone 7 lipca, gdy zbliżają się do siebie dwie gwiazdy północnego nieba Wega i Altair, rozdzielone przez Ama-no-gawa (Drogę Mleczną). Dosłownie Tanabata oznacza siódmy wieczór. Z pochodzeniem tego święta wiąże się wspaniała legenda.

Amanogawa to również japońska nazwa wiśni piłkowatej (prunus serrulata).

Wedle chińskiej legendy Tanabata to para kochanków: Zhinü (Wega) i Niulang (Altair), którzy mogą się spotkać tylko raz w roku. W japońskiej wersji legendy noszą imiona Orihime i Hikoboshi. Dla Japończyków jest to dzień, w którym spełniają się marzenia, ponieważ kochankowie są tak uradowani swym ponownym spotkaniem, że je spełniają.

Historia

Święto to wywodzi się z chińskiego festiwalu pochwały dla umiejętności (乞巧節, qǐ qiǎo jié), zwanego także Qixi. Od okresu Heian (od 794 roku do 1185 roku)  święto było obchodzone w pałacu cesarskim w Kioto. Na początku okresu Edo (od 1603 roku do 1868 roku)  zostało rozpowszechnione wśród społeczeństwa. Przejęło ono część tradycji związanych ze świętem Obon i przekształciło się w dzisiejszą Tanabatę.
W okresie Edo dziewczęta życzyły sobie biegłości w szyciu i krawiectwie, chłopcy natomiast biegłości w piśmie. Życzenia pisano na paskach papieru. W tamtych czasach tradycją było wykorzystywanie rosy pozostałej na liściach taro (kolokazja jadalna) do wytworzenia atramentu, przy pomocy którego wypisywano życzenia.

Obchody Tanabaty

Tanabata jest obchodzona na szeroką skalę w wielu miejscach w Japonii, najczęściej w pobliżu centrów handlowych, ozdobionych wielkimi, kolorowymi wstęgami. Najbardziej znany festiwal odbywa się w Sendai i trwa on od 5 do 8 sierpnia. W regionie Kantō największy festiwal Tanabata odbywa się w mieście Hiratsuka. Trwa tam przez kilka dni w pobliżu 7 lipca. Tanabata jest świętowana nawet w São Paulo w Brazylii. Tam obchodzona jest w pierwszy weekend lipca.

Chociaż festiwale Tanabata różnią się zależnie od regionu Japonii, podczas większości z nich odbywa się konkurs na najpiękniejszą dekorację. W czasie święta mogą odbywać się defilady lub też wybory miss Tanabata. Jak w czasie większości świąt w Japonii, wszędzie można znaleźć mnóstwo stoisk serwujących potrawy, lub oferujących przeróżne gry i zabawy.

Zwyczaje

W dzisiejszej Japonii ludzie zazwyczaj świętują ten dzień poprzez pisanie życzeń, czasami w formie poezji. Zapisują je na tanzaku (jap. 短冊 tanzaku), małych kawałkach papieru i wieszają je na krzewach bambusowych, niekiedy wraz z dodatkowymi dekoracjami. Często stroiki z bambusa są puszczane na okolicznych rzekach lub palone po zakończeniu festiwalu, bądź dnia następnego. Przypomina to zwyczaj puszczania papierowych łódeczek i świec podczas Obon. W wielu rejonach Japonii występują różne zwyczaje związane z Tanabata, które w większości wywodzą się z lokalnych tradycji Obon. Istnieje również tradycyjna piosenka śpiewana podczas Tanabata:

   Sasa no ha sara-sara     (笹の葉 さらさら)
   Nokiba ni yureru         (軒端にゆれる  )
   Ohoshi-sama kira-kira    (お星様 キラキラ)
   Kin-gin sunago           (金銀砂ご    )

Tłumaczenie:

   Liście bambusa szeleszczą, szeleszczą,
   Trzęsąc się pod strzechą.
   Gwiazdy zaczynają mrugać, mrugać;
   Jak złote i srebrne ziarenka piasku.

Data

Pierwotnie Tanabata opierała się na japońskim kalendarzu księżycowo-słonecznym, w którym poszczególne daty są około jednego miesiąca później niż w kalendarzu gregoriańskim. W związku z tym część festiwali odbywa się 7 lipca, podczas gdy inne nadal odbywają się 7 dnia 7 miesiąca księżycowego w tradycyjnym japońskim kalendarzu księżycowo-słonecznym (czyli w sierpniu według kalendarza gregoriańskiego).

Przykładowe daty obchodów Tanabaty według kalendarza księżycowo-słonecznego:

  • 2008-08-07
  • 2009-08-26
  • 2010-08-16
  • 2011-08-06
  • 2012-08-24
  • 2013-08-13
  • 2014-08-02
  • 2015-08-20
  • 2016-08-09
  • 2017-08-28
  • 2018-08-17
  • 2019-08-07
  • 2020-08-25


Tanabata w Sendai

W Sendai Tanabata jest obchodzona już od początków okresu Edo. Przez lata festiwal ten rozwijał się, zyskując na znaczeniu. Jego popularność zaczęła stopniowo słabnąć od początku epoki Meiji i święto to zostało niemal zapomniane w czasie kryzysu gospodarczego, który nastąpił po I wojnie światowej. Wolontariusze w Sendai wskrzesili zapomnianą już tradycję i ustanowili obchody festiwalu na dni od 6 do 8 sierpnia.

Podczas II wojny światowej święto nie mogło być obchodzone, tak więc w latach 1943-1945 w mieście prawie nie było świątecznych stoisk. Pierwszy większy festiwal odbył się w 1946 roku i liczył 52 stoiska. W 1947 roku, gdy cesarz Shōwa odwiedził miasto podczas Tanabaty, wystawiono 5 000 świątecznych stoisk. Święto stało się jednym z trzech największych letnich festiwali w regionie Tōhoku, jak i główną atrakcją turystyczną. Obecnie w program festiwalu wchodzi również pokaz sztucznych ogni, który odbywa się 5 sierpnia.

Podczas Tanabaty w Sendai tradycyjnie wystawia się 7 rodzajów dekoracji, o różnej symbolice:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1. Paski papieru (短 册 Tanzaku): Prośba o ładne pismo i pomyślną naukę.

2. Portmonetka (巾着 Kinchaku): Pomyślny biznes.

3. Sieć rybacka (投 网 Toami): pomyślne zbiory i połów.

4. Worek na śmieci (くずかご Kuzukago): Czystość i oszczędność.

5. Papierowe żurawie (折り鶴 Orizuru): Bezpieczeństwo rodzinne, zdrowie i długie życie.

6. Papierowe kimono (纸 衣 Kamigoromo): Prośba o talent do szycia. Ochrona przed złymi, nieprzewidzianymi wypadkami i złą passą.

7. Serpentyny (吹き流し Fukinagashi): Symbolizują struny, które Orihime używa do szycia.

mema

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>