Lalka w Japonii

 

        Tradycyjna japońska lalka jest znana pod nazwą ningyō, co dosłownie znaczy ludzki kształt. Pierwszą lalką można nazwać człekokształtną figurkę Dogu, która powstawała w okresie Jōmon (8000-200r. p.n.e.).

Istnieją także dokumenty mówiące o robieniu lalek z trawy, które były błogosławione, a następnie były wrzucane do wody (III wiek p.n.e.).


         Pierwsze lalki zostały opisane na początku XI wieku przez  Shikibu Murasaki w jej najwybitniejszym dziele „Genji monogatari”. Lalki służyły wtedy jako zabawki dla dziewczynek, ale także przypisywano im zdolności ochronne, dlatego kobiety robiły je dla swoich dzieci. Używano ich także w obrzędach religijnych (lalka zabierała grzechy osoby której dotknęła). 

W okresie Edo (ok. 1603-1867) bardzo rozwinął się handel lalkami od drobnych lalek przeznaczonych dla biedniejszych ludzi, do najpiękniejszych dziel sztuki dla nielicznych, najbogatszych. Razem z tym bardzo zaostrzyło się prawo dotyczące lalek i ich twórców. Twórca lalek mógł być aresztowany, lub ukarany za  np. użycie złych materiałów.

Dziś w Japonii lalka funkcjonuje w wielu formach i rodzajach. Pełni również różne funkcje. Oto najważniejsze z nich:

  • dekoracyjna
  • kulturowa
  • kolekcjonerska
  • rytualna

 

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>